Slomanisch

Slomanisch (Slomanisch: Slömänïsch) is de taal die in Slomanië en in zeer kleine delen van Nederland en Oncyclopolis gesproken wordt. De taal stamt af van het Nederlands, dat door veelvuldig gebruik met andere talen vervormd werd naar het Slomanisch. Slomanisch lijkt ook zichtbaar op het Nederlands, maar de verschillen (vooral op grammaticaal gebied) zijn tevens duidelijk zichtbaar.

Geschiedenis

Op 3 oktober 1785 (geschat, huidige telling), was er reeds door een groep tijdreizigers De Nieuwe Wereld ontdekt. Een planeet, 3% kleiner dan de Aarde, op dat moment 35% minder bevolking en 72% meer water dan land, waar leven mogelijk was. Deze planeet werd Aeouoa (spreek uit: ajeohuwa, of sneluit àjōwa, niet te verwarren met Iowa, de Amerikaanse staat) genoemd. Daar werden de resterende mensen van de Planeet Aarde in het jaar 14121 (na Christus) in grote getale naartoe gebracht, voordat deze een maand later verging door de fatale inslag van meteoriet XF-31201, bijnaam Neko, die uiteindelijk al het leven op de Aarde zou verwoesten op een paar bacteriële schepsels na. Geruchten gaan dat na deze inslag, het tijdperk begon waar wij uiteindelijk reeds in leven. Nadat alle aardbewoners werden verhuisd naar deze onbekende planeet, ging men zich daar settelen en landen stichten. Men startte weer met een schone lei, en de namen van de landen werden veranderd. De voertaal werd Engels; alle Aziatische, Slavische, Oer- en West-Europese talen werden ontkend (niet officieel verklaard), op het Engels, Frans en Duits na. De voertalen werden Engels, Spaans en Frans in kleine getale. Duits werd tot een nog kleiner niveau teruggebracht. Van het Nederlands was niets meer over dan een klein groepje dat zichzelf de Slomaniërs noemde na het einde van de spreekwoordelijke Benelux.

Dezelfde Slomaniërs hadden een land gesticht genaamd Slomanië. De Nederlandse taal was in principe al een tijd niet meer herkenbaar, maar toch was deze er in principe nog, danwel zichtbaar platter en aangepast. Dit volkje had zich na een Vluchtmars zich gevestigd op een schiereiland dat nog geen naam had. Men besloot om daar de staat Slomanië uit te roepen, met als hoofd een door het volk uitgeroepen grootvorst, Slome I. De Slomaniërs hadden hier wel een aantal oorlogen voor moeten overleven van een aantal andere bevolkingsgroepen, met moeite. Dit lukte, de Slomaniërs hadden een eigen land, nadat deze met moeite door diverse andere staten en bevolkingsgroepen voor 75% erkend werden, wat intussen 99% is.

Alfabet

Ondanks dat het Slomanisch op het Nederlands lijkt, is het alfabet niet hetzelfde - iets dat bij het Engels, Frans en Duits wel gebleven is.

Medeklinkers

Het standaard Latijnse alfabet is gebleven, alleen zijn alle klinkers (A, E, I, O, U en de Y na de Griekse Financiële Instorting van 2012 al eerder) in een andere categorie gedaan, omdat deze ingewikkelder in elkaar zitten dan medeklinkers. De klinkers veranderen namelijk continu. Tevens zijn er in principe, als er naar het gebruik gekeken wordt, meer klinkers qua aantal dan medeklinkers.

B b	C c	D d	F f	G g	H h	J j	K k
L l	M m	N n	P p	Q q	R r	S s	T t	V v
W w	X x	Z z

Klinkers

Een taal zonder klinkers zou een haast onmogelijke taal zijn, maar de klinkers waren in feite nooit verwijderd. Deze waren slechts verplaatst en hun nut herzien. Tevens was er nu de Ø en de Æ toegevoegd, omdat vanwege de grammatica de "ou" ingekort werden tot één letter.

A a

E e

I i

O o

U u

Y y

Ø ø

Æ æ

Het enige dat aangepast werd, was dat de klinkers A, E, I, O, U, Y, Ø en Æ nu in hun pure vorm enkel gebruikt zouden gaan worden in afkortingen en ter vervanging van sommige klanken. Ander gebruik zou grammaticaal onmogelijk zijn. Voor de rest bleef hun nut hetzelfde, nl. het doodgewone gebruik in elk woord en in elke zin van een (of geen) verhaal. Alleen, werden er nu additionele tekens aan de letters toegebracht die elk hun eigen grammaticale functie heeft. Deze additionele tekens zijn de trema, de accent grave, de accent aigu, de accent circonflexe en de tilde.

Hieronder een lijst van de klinkers met additionele delen, op volgorde van hoofdletter - kleine letter - uitspraak (in Nederlands).

A a [aa]	|	Ä ä [èh]	Á á [aa]	À à [àh]	Â â [àhh]
E e [ee]	|	Ë ë [he]/[je]	É é [ee]	È è [èh]	Ê ê [èhh]
I i [ie]	|	Ï ï [hie]/[hìh]	Í í [ie]	Ì ì [ìh]	Î î [ìhh]
O o [oo]	|	Ö ö [ùh]	Ó ó [oo]	Ò ò [òh]	Ô ô [òhh]
U u [oe]	|	Ü ü [uu]	Ú ú [uu]	Ù ù [ùh]	Û û [ùhh]
Y y [eij]	|	Ÿ ÿ [ie]/[eij]	Ý ý ['eij]/[euh]	Ỳ ỳ [jèh]	Ŷ ŷ [ìhh]
Ø ø [eùh]	|	Ǿ ǿ [ùhh]
Æ æ [èh]	|	Ǽ ǽ [ee]

Elke letter heeft een ander doel, dat nog te beschrijven is.

Kenmerken

Het Slomanisch is in feite hetzelfde gebleven als het Nederlands, alleen zijn er enkel grammaticale veranderingen en alfabetische toevoegingen doorgebracht. Een vergelijking:

Engels	Nederlands	Slomanisch	Duits	Zweeds	Deens	Noors
apple	appel	àppël	Apfel	äpple	æble	eple
book	boek	buk	Buch	bok	bog	bok
breast	borst	börst	Brust	bröst	bryst	bryst
day	dag	däg	Tag	dag	dag	dag
dead	dood	dód	tot	död	død	død, daud
enough	genoeg	gënug	genug	nog	nok	nok
finger	vinger	vïngër	Finger	finger	finger	finger
give	geven	gëvën	geben	ge, giva	give	gi, gje
glass	glas	gläs	Glas	glas	glas	glass, glas
gold	goud	gød	Gold	guld	guld	gull
hand	hand	händ	Hand	hand	hånd	hånd, hand
head	hoofd, kop	hófd, köp	Haupt, Kopf	huvud	hoved	hode, hovud
high	hoog	hóg	hoch	hög	høj	høy, høg
home	thuis (oud: heem)	thús	Heim	hem	hjem	hjem, heim
house	huis	hús	Haus	hus	hus	hus
many	menige	mënïgë	manch	många	mange	mange
moon	maan	mán	Mond	måne	måne	måne
no, nay	nee, neen	né, nén	Nein	nej	nej	nei
old	oud	ǿd	alt	gammal (äldre, äldst)	gammel (ældre, ældst)	gammel (eldre, eldst)
one	een	én	eins	en	en	en, ein
ounce	ons	òns	Unze	uns	unse	unse
snow	sneeuw	snéüw	Schnee	snö	sne	snø
stone	steen	stén	Stein	sten	sten	stein
that	dat, die	dät, dí	das	det	det	det
who	wie	wí	wer	vem	hvem	hvem
Engels	Nederlands	Slomanisch	Duits	Zweeds	Deens	Noors

Lettergebruik

Het Slomanisch kent een aantal principes bij het gebruik van de letters. De medeklinkers hebben verder weinig tot geen regels in het gebruik ervan, maar de klinkers worden elk anders gebruikt.

• Als er een klinker in een woord staat, komt er een ¨ op. Voorbeelden: "kar" ("kär") en "bos" ("bös"). De enige keren waarbij dit niet gebeurt zijn bij afkortingen en bij de klank "oe", waarbij alleen een "u" geschreven wordt.
• Als er twee dezelfde klinkers naast elkaar staan, komt er een ´ op. Voorbeelden: "roos" ("rós") en "haas" ("hás").
• Als een woord begint met een klinker aan het begin, komt er automatisch een ` op, tenzij er twee dezelfde klinkers naast elkaar staan aan het begin van een woord, zoals bij "aardig" ("árdïg") en "oost" ("óst").
• In het Nederlands wordt bij de meervoud van een woord zoals "bacterie" een trema op de meervoudsvorm gezet, zoals "bacteriën". Omdat dit in het Slomanisch nu eenmaal dubbel wordt met alle andere enkel geplaatste klinkers die ook al een trema hebben, heeft meen besloten om er een ~ boven te zetten (tilde). Dus als men nu nogmaals het woord "bacteriën" nemen, wordt dit "bäctëríên". Hier blijft de í een í omdat er nog steeds sprake is van een "ie".
• Als er twee (soms drie) verschillende klinkers naast elkaar staan, worden deze twee letters standaard één letter. Deze letter wordt dan een multiklinker genoemd. Voor de Slomanische taal is dit de afkorting van twee klinkers. Bijvoorbeeld bij "aardbei" wordt de ei een ý: "árdbý". Een lijst:

NL	SLO	Uitspraak	Opmerkingen
Au	Æ	[àhh]
Ou	Ø	[eùh]
Oe	U	[oe]	Net als in het Duits, is de U standaard een oe.
Ie	Í	[ie]
Eu	Ö	[ùh]
Ei	Ý	['eij]
IJ	Í	[ie]	Hier geen Ý - de letter moet anders worden uitgesproken om het verschil te kunnen herkennen.
Ui	Ú	[uu]

Naamvallen

Het Slomanisch kent naamvallen, maar deze naamvallen hebben geen invloed op de functie die een reeks woorden hebben, zoals onderwerp, lijdend voorwerp of meewerkend voorwerp. De naamvallen die in het Slomanisch voorkomen worden eerder "tijdsbepalingen" genoemd dan naamvallen, hoewel het principe in principe hetzelfde is. Men beoordeeld woorden in drie tijden:

• Heden (eerste)
• Verleden (tweede)
• Toekomst (derde)

Hier veranderen de klinkers volop: de medeklinkers werken hierin mee. Op volgorde van Ik-Jij/Hij-Wij/Jullie/Zij hieronder een reeks. Opvallend is dat het Slomanisch geen geslachten kent in de woorden. De context van de zin laat alleen zien of het om een man, een vrouw of een ding gaat.

NL	SLO	1	2	3
Ademen	Àdëmën	Àdëm - Àdëmt - Àdëmën	Àdëmtè - Àdëmtè - Àdèmtën	Àdém - Àdémt - Àdémën
Bukken	Bükkën	Bük - Bükt - Bükkën	Büktè - Büktè - Bùktën	Búk - Búkt - Búkkën
Houden	Hødën	Hød - Hødt - Hødën	Hüdtè - Hüdtè - Hûdtën	Hǿd - Hǿdt - Hǿdën
Lopen	Löpën	Lóp - Lópt - Löpën	Löptè - Löptè - Löptèn	Löp - Löpt - Löpén
Kijken	Kíkën	Kík - Kíkt - Kíkën	Kïktè - Kïktè - Kíktèn	Kïk - Kïkt - Kíkén
Vinden	Vïndën	Vïnd - Vïndt - Vïndën	Vïndtè - Vïndtè - Vïndtèn	Vínd - Víndt - Vïndén
Zoeken	Zukën	Zuk - Zukt - Zukën	Zuktè - Zuktè - Zuktèn	Zúk - Zúkt - Zukén

Hierbij wordt alleen de tweede letter in een woord veranderd. Als er maar één klinker is, wordt de eerste letter veranderd. In de huidige tijd verandert er niks. de tekens blijven op hun plaats. Bij de verleden tijd verandert er niets, behalve dat er aan het einde een -tè of -dè komt. Sterke werkwoorden komen niet voor. Bij de toekomstige tijd wordt deze weer vervangen voor een accent aigu. Wanneer er een tot één letter samengevoegde multiklinker (twee klinkers die één letter worden) de elkaar de enige mogelijke letter wordt om de veranderen, kan dat moeilijk worden voor sommigen in de verleden tijd, zoals bij de letters Ø en Æ. De Ø wordt dan vervangen door een Ù en de Æ door een À, alleen komen er geen werkwoorden voor die een au hebben.

Verduidelijkingsregel

Dit is een apart onderdeel van de taal. In het Engels heeft men een tag question, een soort van retorische vraag aan het einde van een zin, die uiteindelijk vragend wordt.

• This is a website, isn't it?
• Dit is een website, nietwaar?

Hierbij gebruikt men een plus-min en een min-plus opzet. Is er een bewerking positief, dan komt er een ontkennende vraag achter, en hetzelfde vice versa. Nu geldt er in het Slomanisch een plus-plus en een min-min opzet. De min-plus is hier zodoende een min-min.

• Dat is toch wel waar, of niet?
• Dät ìs töch wël wár, jä?

• Dat kan ik toch niet weten, of wel?
• Dät kän ìk töch nít wëten, nít?

Hier wordt om een sterkere bevestiging geëist, wat in het Nederlands en het Engels andersom is.