Gebruiker:Roye7777777/Kwaker
De massale badeendenplaag was een plaag voor de dierenbescherming en de speelgoedfabrikanten waaraan miljoenen badeenden en honderden mensen aan kwamen te overlijden. Deze plaag duurde van begin 1995 tot de zomer van 2007 waar tijdens deze periode van 12 jaar een oorlog woedde tegen veel te veel badeenden, daarom wordt dit eigenlijk geen oorlog genoemd maar een plaag vanwege de overlast van deze badeenden.
Inhoud |
[bewerken] Voor de oorlog
Voor de oorlog was het overal nog rustig en vredig. De vogels floten rustig in het rond terwijl de buren er steeds maar gek van werden. Af en toe waren er schoten te horen maar deze kwamen meestal van diezelfde buren vandaan die de bomen weer eens gingen mishandelen. Ook een aantal voorbijrijdende auto's langs de straat maar verder niets aan de hand allemaal en een zeer saaie momenten. Dat veranderde natuurlijk allemaal.
[bewerken] De badeenden
De badeenden komen uit de eendenfamilie en zijn vaak te vinden in de badkamer. Badeendjes lijken schattig, om te knuffelen en on op te vreten [1] maar toch hebben ze het baasje direct in hun macht na een simpel oogcontact. Tijdens dit oogcontact hypnotiseert de badeend het baasje en laat de badeend het slachtoffer dansen en schreeuwen. Weliswaar niet prettig voor de buren maar zij kunnen er ook niets aan doen, net als de herriemaker, al weten de buren dat zelf niet eens. Badeenden zijn zeer onvoorspelbaar. Dat weten de hoge Pieten, Kezen, Jannen en Sjonnies uit het leger nu ook.
[bewerken] De mensen
Geen enkel mens is hetzelfde. Hier hekelen de meeste mensen nog wel eens over. De ene mens is onzinnig (Oncyclopedist), de andere serieus (Wikipediaan), levenloos (Emo), dood (Levenloos), normaal (Deze bestaat echter niet) en noem zo nog maar oneindig tot de macht van 12 veel soorten op.
[bewerken] Het begin van alle ellende
In 1994 werd de allereerste badeend verkocht in een speelgoedzaak. De badeenden werden meteen al populair omdat deze zo schattig eruit zagen met hun op te vreten blik [2] en troetelige snavel. In de zomer steeg het aantal badeenden dat gefabriceerd werd door verschillende speelgoedfabrieken explosief van een schamele 100000 per week tot 100000000 per maand. Steeds meer mensen kochten deze badeenden en behandelden ze ook als huisdier, al hadden ze het zelf niet door. In de lente van 1995 verschenen er een aantal badeenden bij de dierenbscherming omdat ze zich sexueel mishandeld voelden. Nadat dit nieuws in allerlei kranten hadden gestaan was de maat het bad vol. Steeds meer badeenden gingen zich beklagen bij de dierenbescherming. De baasjes van de badeenden vonden dit maar vreemd en bijna alle bezitters van de badeenden kwamen langs bij de dierenbescherming en kwamen vertellen dat het hier om een misverstand ging met de reden dat badeenden niet eens echte dieren zijn en niet eens organisch zijn, dus ook geen organen hebben. Dit was voor de badeenden echter de druppel die de emmer het bad deed overlopen met de badeenden en al erin. De badeenden kwamen in opstand.
[bewerken] De grote doorbraak van het nieuws
Wereldwijd kregen badeenden kregen dat te horen en zij pikten dat niet. Duizenden badeenden hypnotiseerden de baasjes om zo zich te kunnen verzamelen op allerlei vreemde punten en daar allerlei plannen af te spreken om de mensen het betaald te laten zetten. De grootste bijeenkomst die is geweest voor de officiële bekendmaking van de oorlog was in Peking waar allemaal badeenden op een meer dreven met zonnebril op om niet herkend te worden. Een spion ging onopvallend als een lopende struik naar de plek des onheils om ze af te luisteren [3]. Eén badeend kwam er echter achter dat een struik bewoog en naar het meer toeliep en zo zijn andere soortgenoten opkwaakte om die struik te bekijken omdat ze dit erg bijzonder vonden. Toen de badeenden de lopende struik omsingeld hadden, gaf de spion zich over, zonder dat hij wist dat de badeenden dit interessant vonden. Nadat de badeenden zagen dat het om een mens ging die ze voor de gek hield, waren de badeenden zo teleurgesteld dat ze de spion lieten verdrinken. Dit nieuws sloeg ook ditmaal weer in als een bom, hoewel de andere bommen nog moesten komen. De mensen werden woedend op de badeenden en gingen zo ook plannen maken bij een vergadering van de VN. Een badeend was stiekem naar binnen gestuiterd en een niet oplettend lid trapte er per ongeluk op waardoor deze al meteen verraden was. Deze badeend werd ontvoerd door het onderzoeksteam en kwam verder nooit meer vrij, tot nu toe.
[bewerken] Het begin van de oorlog komt dichterbij
Na deze gevallen kwamen de opperbadeenden en de grootste leiders van de grootste landen bijeen om te gaan praten. Zij waren het over 1 ding eens: met geweld komt men niet verder en het lost ook niets op. De badeenden wisten van de gebeurtenissen en ze gingen onderhandelen over de vrijlating omdat ze het niet vonden kunnen om zomaar een soortgenoot te ontvoeren voor onderzoek. Een leider sprak dat deze badeend onderzocht werd op verwondingen. Dat konden de opperbadeenden maar niet geloven nadat ze later te horen kregen dat diezelfde badeend een tijdje terug al overleden was. De badeenden waren nu woest en gingen dreigen met een oorlog omdat zij de mensen schuldig maakten aan moord op een soortgenoot, maar de mensen snauwden terug dat zij zelf de badeenden ook schuldig zouden maken aan moord op die spion. Hier kwam echter niemand uit. Toch besloten de mensen de oorlog te openen omdat ze nu ook te horen kregen van een aantal ooggetuigen dat de spion expres om het leven werd gebracht en het lid die de badeend vertrapte toegaf dat het een ongeluk was. De mensen én de badeenden zinden op wraak.
