De gordijneneter die geen honger kreeg
"Dit is het lezen niet waard"
~ Ik, terwijl ik hoop dat je het toch leest over dit OnBoek
[bewerken] Hoofdstuk 1
Er was eens, in een land hier ver vandaan, in een verleden dat allang vergeten zou moeten zijn, een Gordijneter. Hij heette Henk, maar iedereen noemde hem Klaas en hij was gedoopt als Piet. Om u een hoop onzin te besparen, kwam het erop neer dat Henk (of Klaas) (of Piet), samen met alle andere Gordijneters uit Gordijneterionië, verzot was op het eten van gordijnen. Ze genoten hiervan, en hadden dan ook altijd honger.
[bewerken] Hoofdstuk 2
Maar op een dag, toen Henk net wilde beginnen aan zijn tweehonderdnegenenzeventigduizendvierhonderdachtenzestigste gordijn, ontdekte hij iets vreselijks. Hij had geen honger meer! Hij kon geen hap meer door zijn keel krijgen. Dus ging hij naar de plaatselijke Almachtige Hoo-Li Gan, om hem om raad te vragen.
"Hallo, hooggeachte Almachtige Hoo-Li Gan, ik wil u om een raad vragen." "MAG NIET!!" "Maar het betreft mijn eetlust. Ik heb geen honger meer." "GA OP DE STRAAT LIGGEN DAN IS ALLES WEER OVER!! EN NU OPDONDEREN!!"
[bewerken] Hoofdstuk 3
En zo vertrok Henk op zijn epische tocht naar de straat, die ongeveer 2 meter van hem af was. Hij ging liggen. Maar hij had geen honger meer. En toen was alles weer goed.
Einde!!!!!!!!!!!!!!1111!!!
