Alhadayaa

Uit Irratiopedia
Ga naar: navigatie, zoeken

Algemeen[bewerken]

Alhadaya is een eiland dat eigenlijk in 1426 al was ontdekt, maar deze ontdekking werd stilgehouden door de ontdekkers in verband met persoonlijke redenen. Het eiland ligt ten noorden van Tunesië en ten zuiden van Italië.

Geschiedenis[bewerken]

De ontdekking van Alhadaya

Sint-Nicolaas was een heiligman, oorspronkelijk kwam hij uit Het Byzantijnse Rijk. Hij reisde Europa rond om het geloof te verspreiden en om de arme bevolking te helpen. Dit kwam moeilijk van de grond omdat de rijke bevolking alle macht in handen had en niet van plan was om de arme bevolking te helpen. In 1426 kwam hij in Nederland terecht. Hier zette hij een succesvol plan op voor een feestdag, tijdens deze feestdag, die werd gevierd op 5 december, mochten de arme kinderen hun schoen zetten bij de kerk, om ‘s nachts te worden gevuld met voedsel door de rijke mensen. Deze opbrengt werd de volgende dag onder de arme bevolking verdeeld.

Toen het plan was opgezet en succesvol bleek keerde Sint-Nicolaas weer terug naar Het Byzantijnse Rijk. Hier werd hij gevraagd om mee te gaan op een schip naar Nederland, dit schip zat vol met materiaal waar speelgoed en andere spullen van konden worden gemaakt. Hij werd gevraagd om mee te gaan omdat ze toentertijd dachten dat het schip gespaard zou blijven als er een heilige aan boord zou zijn. Zonder hem dachten ze de gevaarlijke tocht door de Middellandse zee niet te overleven, in de Middellandse zee lag namelijk een Bermudadriehoek voor de kust van Tunesië. De schepen die hier te dicht langs voeren zouden nooit meer terugkeren. Sint-Nicolaas ging akkoord en niet lang daarna vertrok het schip vol materiaal. Het schip voer 2 dagen langs de kust om vervolgens te verdwijnen, het schip en zijn bemanning zijn nooit meer teruggevonden. En na een maandenlange zoektocht naar de heiligman en de bemanning was zijn overlijdensdatum op 6 december 1427 vastgesteld.

Maar Sint-Nicolaas en een deel van de bemanning waren nog in leven. Het schip was vastgelopen op de kliffen van een nog onbekend eiland, hun enige hoop was om naar dit eiland toe te zwemmen wat maar 14 bemanningsleden plus Sint-Nicolaas hadden overleefd. Eenmaal op het eiland aangekomen bleek het eiland bewoont te zijn, er stonden hutten en er werd zelfs eten verbouwd. De bewoners waren allemaal schipbreukelingen die ook in de buurt van het eiland waren vastgelopen.

De schepen die eerder waren vastgelopen waren volledig verwoest. Met kleine bootjes had de bemanning zo veel mogelijk lading proberen te redden. Soms was dit hout, andere keren voedsel, water en kledingstukken. Alles kon worden gebruikt om op dit eiland te overleven.

Fysische geografie[bewerken]

Het eiland ligt midden in de Middellandse Zee. De kustlijn bestaat uit zandstranden en grasland. Het eiland ligt op een breuklijn tussen de Afrikaanse en Euraziatische plaat. Het eiland ligt op een hotspot, dit is te zien aan de vulkaan in het midden van het eiland. Om de vulkaan heen is sprake van landbouw, dit is omdat de grond rondom de vulkaan zeer vruchtbaar is en dus geschikt voor landbouw.

Landschappen: Op Alhadaya komen verschillende landschappen voor, ondanks dat het een vulkanisch eiland is. In het zuidwesten bij de kust kom je niet alleen veel zandlandschap tegen, maar ook zeeklei. Deze zeeklei is honderden jaren geleden afgezet doordat het land overspoelde. Niet alleen de zanddelen bleven liggen, maar er werd ook klei afgezet. De kleine gebieden klei worden gebruikt voor het verbouwen van suikerriet en het winnen van bruinkool. Landinwaarts komen we grote vlaktes met grasland tegen en hier en daar dichter beboste gebieden. Door het vulkanisme zijn deze gebieden erg vruchtbaar en wordt hier veel graan geteeld. Bij de vulkaan Dam Alqadisin, wat letterlijk ‘bloed van heiligman’ betekend, is er redelijk wat gebergte, waar niet veel groeit. Ook kent het eiland prachtige koraalriffen rondom het eiland.

Religie[bewerken]

De gehele bevolking van Alhadaya is christelijk. Om deze reden wordt het 'sinterklaasfeest' ook wel een christelijk feest genoemd. Ondanks dat er vele etniciteiten op het eiland aanwezig zijn, is iedereen uiteindelijk bekeerd tot het christendom.


Landbouw[bewerken]

Alhadaya verbouwt de producten die nodig zijn voor het belangrijkste exportproduct in het land, namelijk de kruid- en pepernoten, zodat zij zo min mogelijk producten uit andere landen hoeven te halen. Op de akkerbouw wordt er onder andere graan, gember, suikerriet en anijs geteeld. Het klimaat in Alhadaya is net goed genoeg om er de nootmuskaatboom te telen, in tegenstelling tot kaneel en kruidnagel, deze worden in kassen verbouwt in het zuiden van het land. Verder worden er tomaten en olijven geteeld die niet voor de grote productie van kruid- en pepernoten bestemd zijn, maar voor de lokale bevolking en als exportproducten.

Infrastructuur[bewerken]

Het gehele eiland bestaat bijna alleen maar uit natuur en delen waar landbouw wordt bedreven. De enige wegen die er zijn aangelegd op het eiland. Zijn de wegen tussen de steden in, zodat grondstoffen makkelijk vervoerd kunnen worden tussen de steden en de fabrieken. Dit is heel belangrijk zodat het speelgoed zo efficiënt en zo snel mogelijk geproduceerd kan worden. Er loopt dus één weg tussen alle 4 de steden op het eiland en er loopt ook één berg weg langs de vulkaan.

Grondstoffen en industrie[bewerken]

Het eiland staat bekend om zijn pepernoten industrie en scheepsbouw. Jaarlijks worden er 67 schepen gebouwd en voor 40.000 kilo aan kruid- en pepernoten geproduceerd. De Pepernotenfabriek produceert niet alleen kruid- en pepernoten, maar ook andere typisch Alhadayaanse lekkernijen zoals taaitaai. Deze versnaperingen werden ongeveer tot 100 jaar geleden nog door vele bakkers in het land met de hand gemaakt en er zijn nog steeds authentieke Alhadayaanse bakkerswinkels te vinden in de steden. In het land worden steen- en bruinkool gewonnen. Dit wordt gewonnen door mijnbouw en afgravingen. Het kool wordt door de bevolking gebruikt als natuurlijke zwarte schmink of als roetvegen. Sinds de zwartepietendiscussie worden er tegenwoordig ook flinke ladingen verschillende kleuren (kunstmatige) schmink geïmporteerd, die ook erg in trek zijn bij de lokale bevolking. Ook is dit zeer belangrijk voor de pepernoten fabriek, die hier zijn energie vandaan haalt om alle cadeautjes te kunnen produceren.


Demografie[bewerken]

Het eiland heeft 8369 inwoners (bij de laatste meting op 9 november 2016) en is hiermee officieel de titel 'volwaardige samenleving' waardig. De bevolking bestaat uit een enorm aantal verschillende etniciteiten, maar gelukkig kan iedereen heel goed met elkaar overweg en hebben ze uiteindelijk één taal kunnen leren. Deze taal is een variant van het Nederlands en is om deze reden voor Nederlands goed te verstaan, 'Alhadiaans'.

Klimaat[bewerken]

Het eiland heeft te maken met een middellands zeeklimaat. De zomers zijn warm en de winters, waarin de meeste regenval plaatsvindt, zijn mild. Volgens de klimaatclassificatie van Köppen is het middellands zeeklimaat een Cs-klimaat en is daarom een gematigd klimaat. De aanwezigheid van een grote watermassa zorgt ervoor dat er altijd een matigende werking is op de temperatuursverschillen. De winterse regenval wordt veroorzaakt door cyclonen die zich op de gemiddelde breedtegraad bevinden.